Banner
°°° VAŠE POVJERENJE°°°°° NAŠA JE NAGRADA°°°
Banner
ZADNJE POSTAVITE SLIKE
nove slike.jpg
SRCEM ZA MODRIČU
Banner
Benutzer : 5770
Beiträge : 442
Weblinks : 16
Wir haben 25 Gäste online

********** PO ČEMU SE KOPRIVNA POZNAJE **********

image 0image 1image 2image 3image 4image 5image 6image 7image 8image 9image 10image 11image 12image 13image 14image 15image 16image 17image 18image 19image 20image 21image 22image 23image 24image 25image 26image 27image 28image 29image 30image 31image 32image 33image 34image 35image 36image 37image 0image 1image 2image 3image 4image 5image 6image 7image 8image 9image 10image 11image 12image 13image 14image 15image 16image 17image 18image 19image 20image 21image 22image 23image 24image 25image 26image 27image 28image 29image 30image 31image 32image 33image 34image 35image 36image 37


Pčelarstvo !





U selu se ranije oko pčela bavio vrlo mali broj ljudi. Onaj koji bi odlučio da drži pčele, morao je posjedovati nekoliko bitnih osobina, - osnovno znanje, da se ne boji uboda pčele i da nije alergičan na ujed. Ono što se zna i koliko se pamti u prošlosti, sa deset ili više košnica/trmki, pčele su držali Branko Jevtić, Cvjetko Đorđić, Uroš Lazić, Vaso Kostadinović, Boško Vidović, Miloš Todorović, Živko Vasiljević. Svakeko bilo je još kuća koje su držale po par trmki. U to vrijeme pčelarilo se na primitivan način sa trmkama, koje su pravljene od ljeskovog drveta, koje se sveže na oblik kupe, obaplete lozom i spolja i iznutra oblijepi kravljom balegom. Na širokom donjem dijelu ostavi se otvor/leto za ulazak pčela.
Neki su trmke pravili i od daske. Bilo je slučajeva kada se u šumi odrezivao trupac drveta sa pčelama i smještao u pčelinjak. Preko zime trmke se omotaju nekom starom odjećom ili vrećom. Prilikom rojenja pčele se hvataju za neku granu od voćaka. Čeljade koje prati roj, posebnom melodiom zviždi i viče sjedi majka, sjedi majka, smatrajući da će se tako roj smiriti. Prije stresanja roja, trmka se iznutra namaže mirišljavom travom, miloduhom, zatim se jednom rukom diže ispod roja, a drugom naglo zatrese grana i pčele spadnu u trmku. Nakon toga, trmka se lagano spušta na zemlju na neki širi drveni lupatak, i tu pčele ostaju do mraka. Kod stresenih pčela ostavlja se krajčić svoje odjeće, da pčele ne bi pobjegle iz trmke. Uveče se trmka nosi u pčelinjak.
Jedno jako društvo u povoljnim vremenskim okolnostima, može se rojiti od jedan do četiri puta. Prvi roj/prvljenac sa kojim izilazi stara matica je najveći, svaki sledeći je sa manjim brojem pčela, posebno treći i četvrti, koji se do zime ne mogu razviti i preživiti. Ima slučajeva da se prvi roj u nekim povoljnim okolnostima iste godine ponovo roji i taj se roj zove parojac. Kada se radi sa pčelama, košnicu treba malo okaditi sa dimom da bi bile mirnije i manje ujedale. U to vrijeme nije bilo dimilica, pa su ljudi uduvavali dim od cigare, ili palili parče krpe. Med se vadio samo u jesen i to na Usječenje/Usekovanje oko 15 septembra, i to na sledeći način.
Domaćin rukom podiže trmke. Ona koja je najteža odabire se za med. Trmka se iznosi iz pčelinjaka, izvrće na uži kraj, i po pčelama sipa vruća voda,t o se zvalo ubije se sud pčele. Uzima se duži nož, satice se isijecaju od zida trmke, vade i stavljaju u šerpe ili drugo posuđe. Poneko je vadio da pčele nije ubijao, na ovaj način, - sastavi se na širem kraju puna i prazna trmka i polože na zemlju. Prazna trmka stavi se na viši položaj.
Na sastavu se omotaju nekim platnom da pčele ne mogu izaći. Zatim se puna trmka od vrha prema praznoj trmci udara/kuca, drvenim štapićima. Pčele pred udarcima štapića bježe i prelaze u praznu trmku. Tada se trmke razdvajaju, sad se prazna trmka sa pčelama nosi na mjesto u pčelinjaku i postavlja na mjesto gdje je bila predhodna trmka sa pčelama i medom. Na taj se način med povadi, a da se pčele ne uništavaju. Iz jedne trmke dobije se manja količina meda, najviše 4-5kg.
Djeci i ostalim čeljadima daje se po jedna kašika ili fildžančić da se okuse, a ostatak se usprema u zemljane ćupove. Med je bio uglavnom livadski, jer je poznato da je glavni prihod u medu od bagrema, koji je u naše krajeve donesen tek posle II sv. rata.
Med se čuveo u kući samo da ima za lijeka. Ako se kome da za miloštu, onda je to jedna kafena šolja. Saće se pretapalo u vosak, koji se koristio za pravljene svijeća, voštanica za privijanje na rane i izljevanje strava. Tek od kraja I sv. rata, u severnoj Bosni se počelo pčelariti ozbiljnije na savremen način i sa savremenim košnicama. Od starije generacije, sa najviše znanja i najvećim brojem košnica bio je Jevtić Miloš. Takođe je veći broj mladih pčelara početnika.Jedan od najmlađih sa najvećim brojem košnica kao i iskustvom je Slavko R. Marijanović.

Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg
 
GRADIMO KOPRIVNU
Banner
Banner
ŠVICARSKA - BOSNA
Banner
Banner
Banner
STATISTIKA
1336711
DanasDanas289
JučeJuče572
Ova SedmicaOva Sedmica861
Ovaj MjesecOvaj Mjesec10819
UkupnoUkupno1336711