Banner
°°° VAŠE POVJERENJE°°°°° NAŠA JE NAGRADA°°°
Banner
ZADNJE POSTAVITE SLIKE
nove slike.jpg
SRCEM ZA MODRIČU
Banner
Benutzer : 5770
Beiträge : 440
Weblinks : 16
Wir haben 69 Gäste online

********** PO ČEMU SE KOPRIVNA POZNAJE **********

image 0image 1image 2image 3image 4image 5image 6image 7image 8image 9image 10image 11image 12image 13image 14image 15image 16image 17image 18image 19image 20image 21image 22image 23image 24image 25image 26image 27image 28image 29image 30image 31image 32image 33image 34image 35image 36image 37image 0image 1image 2image 3image 4image 5image 6image 7image 8image 9image 10image 11image 12image 13image 14image 15image 16image 17image 18image 19image 20image 21image 22image 23image 24image 25image 26image 27image 28image 29image 30image 31image 32image 33image 34image 35image 36image 37



Bilo je u Koprivni više porodica sa brigom tutora.



Prosjaci

U starijoj prošlosti sela, postojao je jedan broj socijalno-ugroženih i nezbrinutih ljudi.
Borba za preživljavanje, naterala je ove ljude da se bave nezahvalnim poslom, prosjačenjem. Neki su to nazivali prosjačenje, neki traženje sadake, a neki traženje milostinje. Može se to zvati ovako ili onako, ali je suština toga borba za opstanak.
Treba napomenuti da su svi takvi iz opravdanih razloga, ostali usamljeni i nezbrinuti, i da ih je nevolja naterala na tako nešto. Osim toga oni su manje/više bili sa smanjenim umnim i fizičkim sposobnostima.
Bez svojih kuća prosjaci su stanovali ili noćevali po tuđim kućama, štalama ili drugim zgradama uz česte promjene takvog prebivališta. U tako nekim zgradama, pojedini su dočekali i kraj svoga života. Prosjaci su najviše tražili hranu, odjeću ili novac, ili bolje reći, svijet je davao ono što je imao. Nekih posebni detalja kod prosjačenja nije bilo. Jedino se priča da je Marta Đokić, sve što bi naprosila, trpala u njedra i tako nosila. Dok je Stojan Poljačanin govorio hvala ako daš, i ako ne daš.
Prema prikupljenim podacima u Koprivni su se prošenjem bavili sledeći: Živko Tatarac, Vid Ćusić, Marija Ćusić, Savka Ćavrata, Stojan Poljačanin, Boško Mišić, Ljubo Popadić i Marta Đokić.
Posle II sv. rata, ovakve osobe zvane su socijalno-ugrožene ili nezbrinute osobe, i o njima se brinula opština, tako da su od toga momenta nestale potrebe za traženje sadake. Svi takvi su imali redovna mjesečna novčana primanja, socijalnu pomoć, i svi su imali svoju zdravstvenu zaštitu na teret opštine Modriča.
Jedna ženska osoba u Koprivni, koja je čitav svoj život provela sama i nezbrinuta, a nije pripadala kategoriji prosjaka i koja zaslužuje da se njeno ime pomene je Bosiljka - Bosa Vukašinović.
U selu je svi poznaju kao Bosa Leksina, rođena 1919. od oca Boška i majke Anđe Mišić. Posle rane smrti oca, majka se udala za Leksu Vukašinovića i sa sobom povela kćerku Bosiljku staru tri godine.
Posle smrti očuha Lekse i majke Anđe, Bosiljka kao delimično retardirana osoba ostaje nezbrinuta. Ona nikada nije tražila milostinju, već je svojim ličnim radom kod drugih, do kraja života izdržavala sebe.
Pomagala je Bosa svakome, naročito domaćicama u njihovom radu. Čistila je neke društvene prostorije, kancelariju mjesne zajednice, ambulantu. Bila je veliki vjerjnik i pobožnik, posjećivala je redovno crkvene službe. Mjesna zajediiica je Bosiljki izgradili skromnu kućicu za stanovanje u dvorištu Milana Miće Jevtića u kojoj je boravila do kraja života.
Za Bosiljku Leksinu se može reći, da je ona više pomagala svijetu, nego svijet njoj. Selo joj se odužilo tako što je u saradnji sa crkvom na groblju Popovića podigla nadgrobni spomenik.

Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg
 
GRADIMO KOPRIVNU
Banner
Banner
ŠVICARSKA - BOSNA
Banner
Banner
Banner
STATISTIKA
1304778
DanasDanas7
JučeJuče574
Ova SedmicaOva Sedmica2345
Ovaj MjesecOvaj Mjesec10877
UkupnoUkupno1304778